Watertuinen Delft, TNO terrein

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok, Karine Schenkeveld
team:
Eddie Molenaar, Jan Geert de Bruin, Dominika Wankiewicz, Aldo de Jong, Arjan Hordijk, Elizabeth Zwanenburg, Henny Vollmuller, Wiebke Nieman
Opdrachtgever:
AM wonen en Staedion
Aannemer:
Stebru Bouw
plan:
68 middeldure appartementen en parkeergarage: 2006 – 2009, niet uitgevoerd

In opdracht van De Watertuinen van Delft c.v. (AM+ Staedion) zijn deze drie urban villa’s ontwikkeld. De locatie bevindt zich op het voormalig TNO terrein aan de zuidzijde van Delft. Het plangebied heeft de ruimtelijke sfeer van een ‘enclave’: je komt via een oprijlaan langs de portiersloge van het complex het nieuwe woongebied binnen. Hier, temidden van de TU wijk met zijn onderwijs- en onderzoekscompexen, fungeren deze woongebouwen met 87 appartementen als katalysator voor de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk.

De woonwijk zal bestaan uit meerdere buurten die onderling in dichtheid, doelgroep èn woningtypes verschillen. Een centraal gelegen buurtpark zal als verbindende schakel gaan werken. Omdat dit plan gebouwd gaat worden voordat de geluidswand langs de rijksweg gerealiseerd wordt, is de geluidsbelasting aan de noordzijde vooralsnog hoog. Daarnaast ligt het voor de hand dat de woningen op de zonzijde, aan de zuidkant, georiënteerd worden. Dit zou gemakkelijk kunnen leiden tot een ontwerp met een open ‘voorkant’ en een gesloten ‘achterkant’. We kozen echter voor een opzet waarbij alle zijden van de woongebouwen een volwaardige relatie met de omgeving aangaan. Daarnaast wordt ook het groen, aan de noordwestzijde betrokken bij het plangebied. De groenstrook is mede bereikbaar over het openbare dek op de half verdiepte parkeergarage.

In de schetsfase is gezocht naar een plastiek die het volume èn elegant en rank maakt, èn recht doet aan de gevraagde alzijdigheid. De crux van het ontwerp is de molenwiekachtige configuratie van de appartementen. De verlenging van de beuken met grote terrassen tussen de U-vormige kaders maakt deze opzet nog expressiever. Het overhoeks in elkaar grijpen van de terraskaders vergroot de plastische kwaliteit. Door de eenvoudige hoofdopzet is een ruime hal in het midden van het gebouw vrijgehouden . De woningen zijn iets uit elkaar geschoven zodat er ruimte ontstaat voor de twee glazen trappenhuizen die daglicht toelaten tot in de kern van het gebouw. Door een beuk op te tillen wordt ruimte gemaakt voor een royale extra hoge entreehal.We hebben gekozen voor drie soorten stenen in één mooie en stemmig volbruine tint. Wat verschilt is de textuur van de stenen: een zacht rustiek generfde structuur, een gladdere maar niet te strakke structuur en een scherpe geschorste struktuur. In elk gebouw komen alternerend steeds twee steensoorten voor, en in de plint waarop de drie gebouwen staan zijn ze gemixt.
In contrast met de bakstenen zijn de binnenzijden van de terraskaders uitgevoerd in gepolijst beton met een toeslag van wit marmer, waarmee een meer luxe en interieure kwaliteit nagestreeft wordt.