Selectie Blijvenburg Rotterdam Overschie

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok
team:
Karine Schenkeveld
Opdrachtgever:
Woningbedrijf Rotterdam (later Woonstad Rotterdam)
plan:
ouderen appartementen, gezinswoningen voor doorstromers en parkeergarages; 2010, niet geselecteerd
 

STEDENBOUW
De planopzet van BGSV voor Blijvenburg, Welschen II en de scholenlocatie is op een heldere en overtuigende manier gebaseerd op de oorspronkelijke strokenverkaveling zonder de formele gestrengheid van de oorspronkelijke opzet. Met een grotere typevariatie (soort en niveau) is een ontspannen setting voorgesteld die goed aansluit op de aangrenzende buurten. Temidden van de heldere blokvormen die het strokenbouw patroon van Lotte Stam Beese opnieuw vormgeven valt één woonblok op dat minder vanzelfsprekend overkwam. Dit amorfe blok waar zichtlijnen doorheen moeten lopen heeft een aftrappend volume langs de Hogenbanweg haaks op de heersende verkavelingsrichting. De beëindiging van de stroken is wel helder, maar de compositie van toren, galerijbouw en bestaande flat prikkelde ons tot een nadere studie.

STUDIE
In eerste instantie hebben we op maquette-niveau allerlei blokvormen en composities getest op de plaats van het aftrappende galerijblok, vanuit de gedachte dat in de positie en hoofdvorm van dat blok de sleutel tot een meer overtuigende compositie zou schuilen. Mede door een bezonningstudie werden we op andere ideëen gebracht.
Pas na een aantal studies bleek dat de toren een kwartslag gedraaid moest worden. Dat leek onlogisch omdat de toren als hoge schijf heel vanzelfsprekend de sluitsteen was van een reeks lagere schijfjes (de urban villa's) met dezelfde richting.

IDEE
Het kadepark is de groenstrook die langs en door de serie urban villa's heen 'spoelt'. Dit idee, een groene ruimte waarin de villa's staan wordt bedreigd door de relatief beperkte open ruimte tussen de blokken in. De woontoren staat wat verder van de villa's vandaan en juist in die tussenruimte komt het concept van het kadepark goed tot zijn recht. Deze kwaliteit wordt nog versterkt door het verdraaien van de toren: de tussenruimte wordt nog ruimer en beter vormgegeven. Ondank de haakse positie van de toren blijft dit volume duidelijk leesbaar als de beëindiging van de eerder genoemde reeks.
Met de nieuwe oriëntatie van de toren zijn de woningen met hun zichtlijnen op de lengte as van de Schie gericht en vormt de schijf met de naastliggende galerijblokken een nieuw samenstel . Deze levendige schijfvormige compositie van toren en twee schijven staat haaks op de te handhaven flat en in de maquette is goed te zien dat deze volume's tezamen een goede, wat losse maar heldere verhouding tot elkaar hebben. Door het loshouden van de drie nieuwe schijven onstaan nieuwe reëele zichtlijnen door het plan heen op de belangrijkste assen.
Door de woonblokken onderling te verschuiven wordt hun zelfstandigheid benadrukt, en met de variatie in typologie onstaat een levendiger plan. Achtereenvolgens: portiekontsluiting (toren), galerij (eerste schijf met balkons), leefgalerij (tweede schijf met meer specifiek ouderenwoningen). Door de vooruitgeschoven positie van de eerste schijf is de bezonning van dit plandeel veel gunstiger geworden. Door een doorgaande combinatie-ontsluiting worden de blokken in samenhang gebracht. Deze koppelig is niet noodzakelijk, maar wellicht een idee om een trappenhuis te besparen en de buurt een kans op meer sociale cohesie te geven. Hoe dan ook: door de ontsluiting min of meer in elkaars verlengde te leggen onstaan er tenminste interessante zichtlijnen vanuit de blokken over en weer.

BEELD
Wij onderschrijven van harte de ambitie om grote buitenruimten te realiseren voor de appartementen. Deze kwaliteit brengt in een aantal andere plannen ook een natuurlijke en vaak krachtige plastiek met zich mee. In de referentiebeelden en schetsen van het stedenbouwkundig plan wordt ook een vrij krachtig en plastisch resultaat gevraagd, uitgaande van heldere stedenbouwkundige hoofdvormen. Het eerste idee voor de torengevel ontstond vanuit de notie dat een uitkragende balkonplaat op grotere hoogte wel erg 'vrij hangt', en dat enige beschutting dan wel 'rugdekking' aangenaam zou zijn. Uitgaande van grote balkonplaten met verdiepingshoge privacy (en wind!-) schermen, en een wisselende positie van de balkons, ontstond als vanzelf een verrassende plastiek. Aan de smalle zijde van de toren is de glazen doorsnijding van de ontsluiting zichtbaar waarmee een ranke compositie gewaarborgd is. De galerijschijven hebben met hun variatie aan balkons, galerij en leefgalerij gevels elk een eigen plastische kwaliteit. De beelden zijn daar slecht een eerste globale illustratie van. Het lijkt ons een goed idee om voort te bouwen op de licht optimistische toon en sfeer van de architectuur van het plan van Lotte Stam Beese.

Selectie Blijvenburg Rotterdam Overschie

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok
team:
Karine Schenkeveld
opdrachtgever:
Woningbedrijf Rotterdam (later Woonstad Rotterdam)
plan:
ouderen appartementen, gezinswoningen voor doorstromers en parkeergarages; 2010, niet geselecteerd
 

STEDENBOUW
De planopzet van BGSV voor Blijvenburg, Welschen II en de scholenlocatie is op een heldere en overtuigende manier gebaseerd op de oorspronkelijke strokenverkaveling zonder de formele gestrengheid van de oorspronkelijke opzet. Met een grotere typevariatie (soort en niveau) is een ontspannen setting voorgesteld die goed aansluit op de aangrenzende buurten. Temidden van de heldere blokvormen die het strokenbouw patroon van Lotte Stam Beese opnieuw vormgeven valt één woonblok op dat minder vanzelfsprekend overkwam. Dit amorfe blok waar zichtlijnen doorheen moeten lopen heeft een aftrappend volume langs de Hogenbanweg haaks op de heersende verkavelingsrichting. De beëindiging van de stroken is wel helder, maar de compositie van toren, galerijbouw en bestaande flat prikkelde ons tot een nadere studie.

STUDIE
In eerste instantie hebben we op maquette-niveau allerlei blokvormen en composities getest op de plaats van het aftrappende galerijblok, vanuit de gedachte dat in de positie en hoofdvorm van dat blok de sleutel tot een meer overtuigende compositie zou schuilen. Mede door een bezonningstudie werden we op andere ideëen gebracht.
Pas na een aantal studies bleek dat de toren een kwartslag gedraaid moest worden. Dat leek onlogisch omdat de toren als hoge schijf heel vanzelfsprekend de sluitsteen was van een reeks lagere schijfjes (de urban villa's) met dezelfde richting.

IDEE
Het kadepark is de groenstrook die langs en door de serie urban villa's heen 'spoelt'. Dit idee, een groene ruimte waarin de villa's staan wordt bedreigd door de relatief beperkte open ruimte tussen de blokken in. De woontoren staat wat verder van de villa's vandaan en juist in die tussenruimte komt het concept van het kadepark goed tot zijn recht. Deze kwaliteit wordt nog versterkt door het verdraaien van de toren: de tussenruimte wordt nog ruimer en beter vormgegeven. Ondank de haakse positie van de toren blijft dit volume duidelijk leesbaar als de beëindiging van de eerder genoemde reeks.
Met de nieuwe oriëntatie van de toren zijn de woningen met hun zichtlijnen op de lengte as van de Schie gericht en vormt de schijf met de naastliggende galerijblokken een nieuw samenstel . Deze levendige schijfvormige compositie van toren en twee schijven staat haaks op de te handhaven flat en in de maquette is goed te zien dat deze volume's tezamen een goede, wat losse maar heldere verhouding tot elkaar hebben. Door het loshouden van de drie nieuwe schijven onstaan nieuwe reëele zichtlijnen door het plan heen op de belangrijkste assen.
Door de woonblokken onderling te verschuiven wordt hun zelfstandigheid benadrukt, en met de variatie in typologie onstaat een levendiger plan. Achtereenvolgens: portiekontsluiting (toren), galerij (eerste schijf met balkons), leefgalerij (tweede schijf met meer specifiek ouderenwoningen). Door de vooruitgeschoven positie van de eerste schijf is de bezonning van dit plandeel veel gunstiger geworden. Door een doorgaande combinatie-ontsluiting worden de blokken in samenhang gebracht. Deze koppelig is niet noodzakelijk, maar wellicht een idee om een trappenhuis te besparen en de buurt een kans op meer sociale cohesie te geven. Hoe dan ook: door de ontsluiting min of meer in elkaars verlengde te leggen onstaan er tenminste interessante zichtlijnen vanuit de blokken over en weer.

BEELD
Wij onderschrijven van harte de ambitie om grote buitenruimten te realiseren voor de appartementen. Deze kwaliteit brengt in een aantal andere plannen ook een natuurlijke en vaak krachtige plastiek met zich mee. In de referentiebeelden en schetsen van het stedenbouwkundig plan wordt ook een vrij krachtig en plastisch resultaat gevraagd, uitgaande van heldere stedenbouwkundige hoofdvormen. Het eerste idee voor de torengevel ontstond vanuit de notie dat een uitkragende balkonplaat op grotere hoogte wel erg 'vrij hangt', en dat enige beschutting dan wel 'rugdekking' aangenaam zou zijn. Uitgaande van grote balkonplaten met verdiepingshoge privacy (en wind!-) schermen, en een wisselende positie van de balkons, ontstond als vanzelf een verrassende plastiek. Aan de smalle zijde van de toren is de glazen doorsnijding van de ontsluiting zichtbaar waarmee een ranke compositie gewaarborgd is. De galerijschijven hebben met hun variatie aan balkons, galerij en leefgalerij gevels elk een eigen plastische kwaliteit. De beelden zijn daar slecht een eerste globale illustratie van. Het lijkt ons een goed idee om voort te bouwen op de licht optimistische toon en sfeer van de architectuur van het plan van Lotte Stam Beese.