Jannes van der Sleedenhuis-locatie,  Hoogeveen 

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok, Lieke Sauren
opdrachtgever:
WVG ontwikkeling Meppel
plan:
4 woonerven in park
ontwerp-uitvoering:
2015 – heden

De Jannes van der Sleedenhuis-locatie heeft een parkachtige kwaliteit waar de huidige gebouwen als losse objecten vrij in het groen staan. De jaren ‘70 architectuur heeft over het algemeen geen beste naam, maar de aanwezige woonbebouwing -met name de laagbouw- heeft een uitzonderlijk hoge architectonische kwaliteit. De ambitie was van meet af aan om deze kwaliteit in een nieuwe setting terug te brengen. Tevens bood dit project opnieuw de kans om vrij wonen in het groen vorm te geven, een thematiek die al in meerdere studies aan de orde was. De modellen in deze studie laten zien dat het niet alleen om het groeperen van woningen gaat, maar dat ook de woningtypologie zelf aan de orde is als je het wonen direct aan het groen wilt organiseren.

Uitgangspunt is dus zoveel mogelijk handhaven van de parkachtige kwaliteit rondom, een landschappelijke en ontspannen verkaveling en een vrije en goed gedefinieerde aansluiting van woningen op het park. Het wonen is geordend rondom een erf, in een losse setting.De wooneilanden liggen écht vrij in het groen, zonder dat geparkeerde auto’s die zichtlijnen belemmeren. De wooneilanden zijn flexibel in de tijd te realiseren, men kan ze separaat ontwikkelen en een deel van de bestaande bebouwing (tijdelijk) handhaven op basis van volkshuisvestelijke overwegingen. 

Vanuit de modelstudies is gekozen voor twee geeigende woontypologieën (patio en loftwoningen) en niet voor gemodificeerde gezinswoningen die toch wat gekunsteld bleken. De loftwoningen hebben een zwevend platvorm aan het park: wonen in het groen zonder het onderhoud aan een tuin. De auto staat verdiept onderin het huis, men woont erboven in een vrije loftachtige setting, iets opgetild boven het park. 

De patio’s liggen met een venster aan het park, deze woningen hebben alles op eigen domein georganiseerd in een ruimtelijke comfortabele woning. 

Het park is waar mogelijk gespaard: bestaande boomgroepen en de waterpartij worden zoveel mogelijk behouden in de verkaveling. We kunnen ons voorstellen dat de nieuwe bewoners op basis van vrijwilligheid ook een rol kunnen krijgen in het groenbeheer, daarmee wordt ook de betrokkenheid en het gevoel van gedeeld eigendom (commons; gedeelde gronden) enorm vergroot. Ook de waterhuishouding behoeft de nodige aandacht, dit gebied is een van de laagst liggende terreinen in Hoogeveen. Met een terpmodel en het toevoegen van waterpartijen kan het gebied een overloop functie krijgen, dit biedt kansen voor een bijzonder landschap!