Het Hoge Huis, Zwolle Vinex Stadshagen Werkeren, 2006 - 2009 (MASSA)
opdrachtgever: Woningstichting SWZ Zwolle
aannemer: Noppert Heerenveen
ontwerp: Koos Kok, Laila Ghait
team: Charitas v/d Heide, Jeroen Ekama, Elisabeth Zwanenburg, Nicandra Nocera,
Sabine Simon
Plan: 40 woningen, zorgfuncties en parkeergarage

In Stadshagen, de Vinex wijk bij Zwolle is een groot laagbouwgebied gepland met één accent: een appartementengebouw dat met kop en schouders boven de kappenzee zal uitsteken. Dit hoogtepunt ligt langs het spoor, aan de rand van Werkeren, op de samenkomst van een lange gebogen laan en een singel. Door het gebouw terug te zetten ontstaat ruimte voor een waterpartij die de flauwe boog van laan en gebouw volgt.

De hoofdopzet van het gebouw is bepaald door de stedenbouwkundige ambitie voor een hoogteaccent langs het spoor en het bouwen met een kap. Het woningbouwprogramma, appartementen voor ouderen die zorg behoeven, biedt echter geen ruimte om het gehele plan te voorzien van een zolderruimte met pannendak.

Door het hoogteaccent te concentreren in een slank huis met zadeldak is het nieuwe icoon voor de kappenwijk Werkeren van veraf te voorzien. De overige woningen in de boog zijn voorzien van een plat dak met een forse overstek, een overstek dat gedragen wordt door een statige reeks gemetselde kolommen. Tussen deze kolommen hangen de balkons en de galerijen die aan de voorkant zijn voorzien van metselwerk zodat een bakstenen raster ontstaat. De achterliggende tweede gevel krijgt een matzilveren aluminium huid zodat de solide uitstraling van het metselwerk meer diepte krijgt en het totaal lichter van toon wordt.
Twee gebouwen: het huis en de boog die samen een hecht en intrigerend ensemble vormen. Waar het huis met zijn dichte gemetselde gevelvlakken een robuuste indruk maakt, is de boog rank en filigraan door de toepassing van het raster. De volume’s raken elkaar nét niet en ze staan iets verschoven waardoor spanning tussen de twee verschillende karakters ontstaat. Het robuuste huis heeft door zijn hoogte toch een ranke verhouding en een deel van de gevel is door de toepassing van grote ramen te lezen als een raster. Hierdoor zijn de bouwdelen toch verwant en die verwantschap wordt versterkt door de keuze voor één soort metselwerk.

De boog reageert met zijn "staart" ook op de uitmonding van de singel: hier zijn luxere, dus diepere woningtypen bedacht die uitkijken over het singelwater. In het gebouwvolume ontstaat dus een iets vooruitstekende kop die de beweging van het water inleidt. Aan de andere kant, aan de groene ruimte van het spoor, is voorzien in een zonnig terras aan de gemeenschappelijke woonkamer. De auto"s die hier in eerste instantie gepland waren aan de galerijzijde zijn grotendeels opgeborgen in een parkeerkelder, waardoor ruimte ontstaat voor een collectieve tuin aan de noordwest zijde. Deze voortuin wordt voorzien van een parkhek zodat de sfeer van een besloten parkje het thuiskomen begeleid en ruimte biedt voor ontmoeting en rust.

De doelgroep zijn relatief zelfstandige ouderen die op termijn meer zorg zullen behoeven. Er is daarom in dit plan meer dan gemiddeld rekening gehouden met zorgverlening in de woning: onder andere zijn badkamers en slaapkamers toegankelijk voor tilliften. Verder biedt het gebouw ruimte voor zorgverlening in de vorm van een gemeenschappelijke woonkamer en een zorgkantoor in de ‘hemelruimte’ bovenin het huis. Domotica is in dit gebouw uitgewerkt tot een hoogwaardig ondersteunend systeem. Ouderen krijgen hier een prominente plek in de wijk, in een duurzaam en compleet gebouw.

De uitstraling van het gebouw wordt grotendeels bepaald door de wasserstrich-achtige onbezande steen in een krachtige oranjeroodbruine nuancering. Het oranjerode pannendak sluit hier op aan en de kleurstelling komt geïntensiveerd terug in de woningtoegangsdeuren. Als tegenhanger is de binnengevel in een koele matzilveren aluminiumbeplating bedacht. Een uitgekiende verlichting zal ook na zonsondergang de kwaliteit doen oplichten.